Τεύχος135_D3 - Απρίλιος 2021

Κυνήγι ΤΕΛΟΣ και κανενός το αυτί δεν ύδρωσε ...

Αυτό που γίνεται είναι σκέτη καταστροφή. Από όποια πλευρά και να το κοιτάξεις υπάρχει πρόβλημα. Έχει καταρρεύσει ένας ολόκληρος κόσμος που ασχολείται με το κυνήγι, είτε σαν επαγγελματίας είτε σαν κυνηγός. Η λύση δεν φαίνεται κοντά όσο και να μας την υπόσχονται. Πάντα όταν σε αιχμαλωτίζουν σου "πουλάνε¨ ελπίδα και όταν σε λευτερώνουν σου "πουλάνε" φόβο.
Απαντάει  ο Χαρδαλιάς στις διαμαρτυρίες ότι θα ήταν προκλητικό να εξαιρεθούν οι κυνηγοί από την απαγόρευση, ενώ έχουν εξαιρεθεί οι ορειβάτες, οι κολυμβητές, οι πεζοπόροι, τοξοβόλοι και πολλές άλλες ομάδες.

Η χρονιά χάθηκε και αν δεν πάει καλά το εμβόλιο, που όλοι το θεωρούν - άσχετα με τα προβλήματα που μπορεί να φέρει το ίδιο - ότι είναι το τέλος των περιόδων καραντίνας, τότε τα πράγματα θα είναι απολύτως δραματικά για την κοινωνία, αλλά και για το κυνήγι που θα διαλυθεί σαν οργάνωση και σαν σύστημα. Υποδομές χρόνων, που έχουν τα προβλήματά τους μεν, αλλά υπάρχουν και φαίνονται χρήσιμες στα σοβαρά προβλήματα του κλάδου.

Σχετικά με την ύλη του περιοδικού θα περιοριστούμε σε θέματα της επικαιρότητας, αλλά και άρθρα από το παρελθόν. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς...

Τι να πω, ας ελπίσουμε!
Δημοσθένης Βαρβέρης 

Το περιοδικό ΑΡΤΕΜΙΣ δημοσιεύεται διαδικτυακά.


 

 

Σβήνει η θήρα στην Ελλάδα

Του Δρος Χρήστου Σώκου

  • Αρθρογράφος: Natex Media
  • Αριθμός προβολών: 1265
  • 0 Σχόλια
Σβήνει η θήρα στην Ελλάδα

Η οικονομική κρίση οδήγησε στη ή επέτεινε τη μη έκδοση άδειας από περίπου 50.000 κυνηγούς την 5ετία 2010-2014, όπου από 230.000 οι άδειες μειώθηκαν σε 180.000 περίπου. Φέτος, οι άδειες (σε συλλόγους και δασαρχεία) αναμένεται να πέσουν κάτω από τις 170.000.

Η σταθερή, αλλά και επιταχυνόμενη, κάποιες χρονιές, εγκατάλειψη της δραστηριότητας δείχνει ότι οι αιτίες είναι περισσότερες από μία.

Η σταθερή, συνεχόμενη μείωση οφείλεται σε κοινωνικές αιτίες, οι κυνηγοί γηράσκουν και οι νέοι μειώνονται από τη μείωση των γεννήσεων και τη φυγή στο εξωτερικό, αλλά και αυτοί που γεννιόνται δε γίνονται κυνηγοί, ιδίως στα αστικά κέντρα, όπου έχει εγκλειστεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Επίσης οφείλεται στην απουσία μέριμνας για την προσέλκυση των εφήβων και γενικά των πολιτών να ασχοληθούν με τη δραστηριότητα. Η αρνητική προπαγάνδα υφίσταται από τα σχολεία. Προγράμματα για την προσέλκυση των νέων μηδαμινά και τα σκοπευτήρια λιγοστά. H άδεια θήρας επιτρέπεται σε μεγάλη ηλικία, όταν ο νέος έχει εντρυφήσει στο play-station και έχει αναπτύξει πλέον άλλη ιδιοσυγκρασία, αυτήν του «δωματίου».

Επιπρόσθετα, η μικρή προσφορά κυνηγετικών ευκαιριών επιτείνει το πρόβλημα. Πέρα από τον αγριόχοιρο, λίγα έχουν συμβεί για να βελτιωθεί η προσφερόμενη ποιότητα θήρας. Πολλές άστοχες απαγορεύσεις και κανονισμοί διατηρούνται και η αποτελεσματική διαχείριση του θηράματος είναι περιορισμένη (βλέπε καθολικές απαγορεύσεις στους υγροτόπους, πρόχειρες απελευθερώσεις).

Παράλληλα, η επιταχυνόμενη, ραγδαία μείωση αποδίδεται στην οικονομική δυσπραγία. Οι Έλληνες κυνηγοί δίνουν χρήματα κυρίως για τις μετακινήσεις τους (καύσιμα, αυτοκίνητο) και τα σκυλιά τους και όχι για τη διαχείριση και την αύξηση του θηράματος στον τόπο τους, όπως για παράδειγμα γίνεται στη γειτονική Βουλγαρία, την Ισπανία και σε άλλες χώρες, όπου ο κυνηγός συνδέεται με τον κυνηγότοπό του, τον φροντίζει και δένεται μαζί του και με τη δραστηριότητα της θήρας.

Στην Ελλάδα οι κυνηγοί πτερωτού ξεκινούν και πηγαίνουν μεγάλες αποστάσεις με την ελπίδα να συναντήσουν ικανοποιητικό πληθυσμό του πολυπόθητου, συνήθως μεταναστευτικού, θηράματος. Άρα οι Έλληνες κυνηγοί ήταν στην ουσία ευάλωτοι και απροετοίμαστοι για την οποιαδήποτε αλλαγή συνθηκών. Όταν τα εισοδήματα έπεσαν, ενώ τα καύσιμα και τα διόδια αυξήθηκαν, κόπηκαν και τα φτερά αρκετών ταξιδευτών κυνηγών και το «όπου θέλω πάω» έγινε παγίδα.

Πόσο όμως θα μειωθούν οι άδειες; Πόσοι θα είναι οι κυνηγοί μετά από 10, 20, 30 έτη; Σε αυτά τα δύσκολα ερωτήματα μπορεί να μας βοηθήσει η μελέτη: Η πληθυσμιακή εξέλιξη της Ελλάδας (2015-2050) του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας, όπως και των επιστημονικών συνεργατών της ΚΟΜΑΘ για την Ηλικία των κυνηγών ως οικονομικός δείκτης ανάπτυξης της θήρας, και άλλες έρευνες δασολόγων και θηραματολόγων

Παράμετροι λοιπόν που καθορίζουν τον αριθμό των κυνηγών είναι:

  1. Οι γεννήσεις Ελλήνων αγοριών, οι οποίες μειώνονται και θα μειώνονται.
  2. Το ενδιαφέρον των εφήβων να γίνουν κυνηγοί, το οποίο επίσης θα μειώνεται με τις παρούσες συνθήκες.
  3. Το ενδιαφέρον των μεγαλυτέρων να γίνουν κυνηγοί, το οποίο και αυτό μειώνεται.
  4. Η επαναφορά κυνηγών, δηλ που σταμάτησαν το κυνήγι και θα ξαναβγάλουν άδεια, όπου επίσης αναμένεται να είναι μικρή με τις παρούσες συνθήκες.
  5. Από την άλλη είναι οι αποχωρήσαντες κυνηγοί λόγω γήρατος και θανάτου οι οποίοι θα αυξάνονται, και
  6. Οι λοιποί αποχωρήσαντες στους οποίους οφείλονται οι ραγδαίες μειώσεις, κυρίως λόγω οικονομικών δυσκολιών και απογοήτευσης, όπου θα προκαλούν «λακούβες» στη γραμμική, σταθερή μείωση.

Σχήμα. Υφιστάμενη έως το 2019 και προβλεπόμενη μείωση των αδειών θήρας (Πριν από τις επιπτώσεις του Covid-19)

Τα προαναφερθέντα, παρ’ όλο το σχετικό βαθμό αβεβαιότητας, οδηγούν σε κάποιες βεβαιότητες όσον αφορά τις σοβαρές αριθμητικές απώλειες των κυνηγών και ότι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για το κυνήγι που ξέραμε. Ο όποιος σχεδιασμός για το κοντινό μέλλον δεν είναι δυνατόν να μη λάβει υπόψη του τη δυσμενή αυτή εξέλιξη. Μέτρα για την ανάσχεση της μείωσης θα πρέπει να ληφθούν άμεσα.

Ο Χρήστος Σώκος είναι διδάκτορας άγριας πανίδας, ερευνητής και διαχειριστής σε θέματα άγριας πανίδας και θήρας, Τμήμα Διαχείρισης Άγριας Ζωής & Θήρας, Υπουργείο Περιβάλλοντος.

Πηγή: www.panida.gr

* Για την φωτογραφία ευχαριστούμε τον Ανδρέα Κουινέλη από το ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΩΝ ΚΥΝΗΓΩΝ.

ΚατηγορίαΑΠΟΨΕΙΣ
Print
Back To Top